Jack Poels

divers

Jack Poels kennen we natuurlijk als de zanger en liedjesschrijver van Rowwen Hèze. De Limburgse troubadour trekt door het land met alweer twee soloalbums op zak.

Dit concert kan ivm verlenging van de coronamaatregelen niet doorgaan op deze datum. Er wordt gezocht naar een nieuwe datum. Tickethouders worden per mail op de hoogte gehouden.

 

Poels privédebuut Blauwe Vear, dat vorig jaar maart uitkwam, ontving lovende kritieken. Zo noemde OOR het album “wonderschoon”. Volgens het AD vormen de Limburgse ballades van Poels “een warme kruik in koude dagen”.

De 63-jarige Poels zit in coronatijd niet bepaald stil. Hij heeft veel geschilderd (zijn werk siert de albums en singles) en nieuwe muziek opgenomen. Zijn tweede album met twaalf poëtische liedjes verschijnt 26 februari. De titel is II, als in zijn tweede soloalbum. “Maar de titel staat ook symbool van de pauzestand waarin we nu zitten”, aldus Poels. “Totdat er straks weer iemand op play drukt.”

“Blauwe Vear schreef ik voor het virus. Dit album schreef ik tijdens. Hoe het er straks uit gaat zien, weet niemand. Ik denk beter. Gelouterd door alles wat we nu meemaken. Van het eerste liedje op het album (‘Hartevrouw’), waarin er hardop gedroomd wordt van het misschien wel nooit meer op vakantie kunnen gaan en daar vrede mee hebben, tot het laatste liedje (‘Kom megje zing’) over een reis die begint.”

Op het album staat ook de single ‘Straks’, dat gaat over een wandeling door de invallende duisternis. De  hoofdpersoon stelt zich voor dat er net zoveel sterrenstelsels zijn als dat er op aarde mensen rondlopen. Poels: “Iedereen heeft zijn eigen sterrenstelsel, waarin hij of zij zijn eigen hoofdrol speelt. Een troostende gedachte rondom de donkere dagen.”

Wij verheugen ons op een concert vol akoestische luisterliedjes van een man met een gitaar en een verhaal. Poels wordt vergezeld door muzikanten Jan Hendriks (Doe Maar) en Bart Jan Baartmans. “We gaan samen wandelen door het dorp, door de verwondering, de schemering, de verandering. Geen polka of tex-mex, maar melancholie en weemoed.”